ΠΡΟΠΟΝΗΣΗ ΑΠΟΚΑΤΑΣΤΑΣΗΣ ΜΥΟΣΚΕΛΕΤΙΚΩΝ ΚΑΚΩΣΕΩΝ

H πρόληψη τραυματισμών πρέπει να λειτουργεί σε τρία επίπεδα:
• Αποφυγή τραυματισμών (πρωτοβάθμια πρόληψη).
• Αποφυγή μόνιμων δυσλειτουργιών μετά από ένα τραυματισμό (δευτεροβάθμια πρόληψη).
• Μετά την αποκατάσταση λήψη μέτρων για να μην επαναληφθεί ο τραυματισμός (τριτοβάθμια πρόληψη).

Η πρωτοβάθμια πρόληψη τραυματισμών περιλαμβάνει το σωστό προγραμματισμό της προπόνησης σε προσωπικό επίπεδο. Αυτό περιλαμβάνει δοκιμασίες, μετρήσεις και αξιολογήσεις για την ισορροπία δυνάμεων μεταξύ αγωνιστών και ανταγωνιστών σε όλες τις κινήσεις και όλους τους μυς που περιβάλλουν κάθε άρθρωση.

Η δευτεροβάθμια πρόληψη τραυματισμών αφορά την αποκατάσταση, σε πρώτη φάση του πλήρους εύρους κίνησης της άρθρωσης και όταν αυτό εξασφαλιστεί, την αρμονική αύξηση της δύναμης όλων των μυών που περιβάλλουν την άρθρωση. Μετά το τέλος της αποκατάστασης και εφόσον το άτομο επιστρέψει στις κανονικές του δραστηριότητες πρέπει να ληφθούν μέτρα για τη σωστή αναλογία δυνάμεων μεταξύ αγωνιστών και ανταγωνιστών και τη διατήρηση του εύρους κίνησης της άρθρωσης που είχε τραυματιστεί.

Ενέργειες για την πρόληψη και αποκατάσταση τραυματισμών

• Ο υπεύθυνος για την κατάρτιση του προπονητικού προγράμματος πρέπει να μπορεί να χρησιμοποιήσει τα αποτελέσματα, μόνος ή σε συνεργασία με κάποιον ειδικό, από μια σειρά από δοκιμασίες και μετρήσεις για να αξιολογήσει την κατάσταση του γυμναζόμενου.
• Η αξιολόγηση αφορά δοκιμασίες για το μυοσκελετικό σύστημα, που μπορούν να δώσουν όλες τις απαραίτητες πληροφορίες για την κατάσταση του μυοσκελετικού συστήματος και την αξιολόγηση βιοχημικών εξετάσεων όταν αυτό κριθεί απαραίτητο.
• Τα τελευταία χρόνια υπάρχουν περισσότερες διαθέσιμες δοκιμασίες για τη λειτουργία του μυοσκελετικού συστήματος, αλλά και η χρήση των παλαιότερων μυϊκών δοκιμασιών που μας δίνουν πληροφορίες για την κατάσταση του μυοσκελετικού συστήματος μπορούν να χρησιμοποιηθούν.
• Οι μετρήσεις για την αξιολόγηση του μυοσκελετικού συστήματος δεν πρέπει να είναι παθητικές όπως συμβαίνει μέχρι σήμερα όταν συνήθως ο ορθοπεδικός ελέγχει παθητικά το εύρος κίνησης μιας άρθρωσης πιέζοντας ο ίδιος το μέλος στο εύρος της κίνησης.
• Ο μυϊκός έλεγχος πρέπει να γίνεται παθητικά αλλά και ενεργητικά, όπου ζητάμε από τον εξεταζόμενο να κινήσει μόνος του το μέλος με τη δική του δύναμη, γνωρίζουμε ότι όταν οι μυς παράγουν έργο η κίνηση αλλάζει σημαντικά και εξαρτάται και από όλους τους μυς που περιβάλουν την άρθρωση που κινείται.
• Οι βιοχημικές εξετάσεις θα μας δώσουν κάποια στοιχεία για το επίπεδο κόπωσης του γυμναζόμενου και την ικανότητά του για μεταφορά και παράδοση οξυγόνου στους μυς.
• Οι μετρήσεις για το καρδιαγγειακό και καρδιαναπνευστικό σύστημα δεν μας δίνουν ιδιαίτερα στοιχεία για την πρόληψη τραυματισμών.
• Η λήψη ενός λεπτομερούς ερωτηματολογίου θα μας δώσει τα απαραίτητα στοιχεία για το σχεδιασμό των δοκιμασιών που θα ακολουθήσουν.

Το πρόγραμμα προπόνησης πρέπει να δίνει τη δυνατότητα στο μυοσκελετικό σύστημα να αναρρώνει πλήρως από προπόνηση σε προπόνηση καθώς και τη δυνατότητα να κινείται λειτουργικά κατά τη διάρκεια της εκτέλεσης των ασκήσεων (λειτουργική προπόνηση).